Í dag fengum við Lára mjög sniðuga hugdettu, að okkur fannst. Eftir að hafa setið á kaffihúsi allan eftirmiðdaginn, slúðrað, étið og drukkið datt okkur í hug að fara og kíkja á boxklúbbinn hérna í bænum. Sem við gerðum.
Komum inn í svona típískan boxsal, svona eins og maður sér í bíó. Allt svona frekar sjabbí, en samt ákveðinn sjarmi. Stóðum þarna og sáum svo einn þann stærsta, sköllóttasta, tattúveraðasta mann sem að ég hef augum mínum litið. Hann rumdi eitthvað um hvað hann gæti nú gert fyrir okkur. Við mjálumuðum eitthvað um að við værum bara að kíkja og sjá hvort það væri eitthvað sniðugt í boði fyrir okkur. Hann rumdi eitthvað um að það væri "boxerobikk" eftir einn og hálfan tíma og við gætum bara komið og fengið frían prufutíma ef við vildum. Sagði að þetta væri nú bara svona hopp og skopp, armbeygjur og magaæfingar. Bara svona kellingatími, eins og hann orðaði það svo smekklega. Þar sem að hvorug okkar gat komið með afsökun fyrir að mæta ekki, þá ákváðum við að við skildum bara drífa okkur. Sem við gerðum.
Mættum klukkan 18.15 til að geta nú græjað okkur fyrir leikfimina. Löbbuðum í gegnum salinn til að komast í búningsklefann, mikill sviti í loftinu sem við Ojuðum yfir. Hættum því fljótt þegar að við löbbuðum aðeins lengra þar sem að nokkrir strákar voru að æfa, já berir að ofan og eitthvað svo eins og karlmenn (Sem ég hef bara ekki séð síðan í fór frá íslandi þann 8 ágúst). Jæja fórum inní búningsklefan og ég hélt, án djóks að ég væri kominn í karlaklefann. Þarna inni var sama sjón, nema þetta voru víst konur, vaxnar eins og karlmenn. Mér leist nú ekki alveg á þetta, en lét mig hafa það. Nú svo byrjaði ballið. Kellingingatíminn var nú bara hreinasta helvíti. Ég var byrjuð að grenja í upphituninni takk fyrir. Og get sagt ykkur það að þetta var ekki bara eitthvað því að ég er í svo lélegu formi. Nei, konukallarnir öskruðu í armbeygjunum og hvað þessar æfingar nú heita. Svo hjálpaði ekki að maður var með annan svona stórann, massaðann, tattúveraðann gæja (var reyndar með hár, á hausnum allavega) standandi yfir sér öskrandi á mann að maður skildi bara drullast til að klára þetta á "full fart" annars gæti maður bara fokkast heim til sín!
Svo boxuðum við líka. Í svona púða. Guð minn góður hvað ég fílaði það. ímyndaði mér að púðinn væri sá stóri, tattúveraði og varð ýkt reið og brjáluð. Þvílík útrás. En það var líka drulluerfitt, fann ekki fyrir fótum og höndum eftir boxhálftímann. Samtals var þetta einn og hálfur tími af keyrslu, eða pynntingu eins og ég kýs að kalla það.
Ég hef nú prufað margt um dagana, en þetta var ekki neitt í líkingu við, spinning, bodypump eða hlaup. Sem ég sjamma alveg eins og ekkert sé, belive it or not.
Nú sit ég hér, get varla pikkað því að ég titra í öllum líkamanum af áreynslu, hugsa að ég geti því miður ekki mætt í skólann á morgun, alla vega hjóla ekki, það er nokkuð ljóst.
Ætla á morgun að fara og skrá mig sem meðlim í boxklúbbinn og mæta samviskusamlega í þessa tíma, aftur og aftur og aftur. Finnst þetta geggjað!!
Bergmann Miljón dollarabarnið.
Ein yfirlýsing í lokinn, bara fyrir Lindu og Helgu.
"Ég ætla aldrei á klósettið aftur með annari manneskju, sérstaklega ekki í miðjum tíma."