Nokkuð ljóst að ég get aldrei farið að vinna hjá Glitni. Aldrei. Það er bara ekki fræðilegur möguleiki. Allavega ekki ef maður þarf að vera jafn glaður í símann og stelpan sem svaraði mér áðan þegar ég hringdi í Glitni.

"Glitnir, get ég aðstoðað?"
"Ha, eh já, get ég fengið samband við útibúið í Garðabæ?"
"Já, alveg sjálfsagt, en er kannski eitthvað sem ég get hjálpað þér með?"
"Ehm, ehh, já, kannski. Ég þarf að láta millifæra á mig til Danmerkur"
"ÆjjÆjj, þá get ég þvííí miiiður ekki hjálpað þér, en ég skal gefa þér samband."
"Takk"
Svo beið ég í svona eina mínútu. Þá kom sú hressa aftur í símann.
"Heyrðu, þau eru bara því miður öll upptekin"
"Amm, Okay, ehh ég hringi þá bara aftur."
"Nei nei, ég læt bara Guðbjörgu hringja í þig, hvað er númerið þitt"

Ég stamaði upp símanúmerinu mínu og er núna bara að bíða eftir að Guðbjörg hringi.
En vá, þið hefðuð átt að heyra tóninn sem gellan talaði í. Mér fannst alveg eins og hún hefði virkilega áhuga á að hjálpa mér.
Sem skeður ekki oft þegar að maður þarf að eiga við starfsfólk í banka. Það er alltaf eins og þau séu að bíða eftir að maður fari, svo þau geti farið og hengt snöruna um hálsinn á sér.
Ef að Guðbjörg er líka svona glöð ætla ég að færa alla peningana mína í Glitni. ALLA!!