Má bjóða þér í bíó?

"Vá," sagði siðprúða og löghlýðna ég, óvart upphátt og starði stórum augum á tölvuskjáinn fyrir framan mig meðan mér svelgdist á fyrsta kaffisopa morgunsins. Þetta var jafn tilfinningaþrungið og í Windows Vista auglýsingunni

Ég trúði varla mínum eigin augum þegar að ég opnaði inboxið mitt í skólanum í morgun. Þar stóð svart á hvítu "Má bjóða þér í bíó."
Hjartað tók auka slag og ég var alveg viss um að núna væri ég að fara að lenda í einhverri svakalegri sumarást. Svona Notebook ást. Að núna væri prinsinn á hvíta hestinum kominn til að bjarga mér úr prísundinni. Sópa mér af löppunum, eins og og þeir segja í Ameríkunni.
Hélt að þetta væri sá eini rétti að bjóða mér út og að nú yrði líf mitt bara dans í tunglsljósinu, gönguferðir á ströndinni og lautarferðir í Heiðmörk. Svo eftir nokkur ár, einbýlishús, barn og station.

Vaknaði upp þegar að ég opnaði djöfulsins meilið.
Fimman.is að bjóða mér að taka þátt í "laufléttum spurningaleik".

Ekki einu sinni gratis bíómiði.