Brennt barn forðast eldinn?

Ég er ekki svo viss um það. Allavega á það ekki við í mínu tilfelli.
Álpaðist til þess að kaupa mér rándýra flík í einni af NTC verslununum. Fór í hana einu sinni og núna er hún eins og gatasigti. Saumsprettur og ógeðslega lélegur frágangur á þessari blessuðu flík, sem by the way kostaði alveg sitt.
Ég er alltaf að lenda í veseni með fötin þaðan. Það er nánast undantekning ef að ég þarf ekki að fara með flíkurnar aftur til að láta laga þær, Því það má jú ekki fá að skipta nema að það sé "gjafalímmiði" á flíkinni. Fáránlegt.
Ég hef alltaf staðið í þeirri meiningu að maður borgi fyrir gæðin. Það á svo sannarlega ekki við í þessu tilfelli. Maður er að henda 7.000 kalli í boli, sem endast varla í korter. Svo fer maður í H&M úti, verslar bol á 700kr og hann endist og endist. Samt er þetta bæði bara einhverjar fjöldaframleiddar flíkur.
Held ég sé hætt að versla við þetta fyrirtæki núna, þetta er ógeðslega pirrandi. Bara kaupa fötin mín í SamsøSamsø. Þá endar maður líka ekki á að vera í eins fötum og önnur hver stelpa á Íslandi :)

Stjörnuspá dagsins

Fiskar: Einhver hefur flutt inn í hjartað þitt. Og þú sem tókst ekki eftir neinu! Hvernig sem þessi aðili fór að, þá muntu kunna að meta nýja íbúann. Indælt!

Enn og aftur virðist ég vera ótrúlega treg. Ég er ekki enn búin að taka eftir neinum nýjum í hjartanu mínu. Alltaf bara sama pakkið þar.
Ég vil vinsamlega biðja nýja íbúann að gefa sig fram. Það er ekkert bara hægt að flytja svona inn án þess að láta vita og sleppa að borga leigu!
Ætli það sé ekki hægt að skipta um stjörnumerki?

Óskar Fjandi

Þegar ég var lítil talaði ég eðlilega ekki fullkomið. Gat ekki sagt ákveðna stafi og átti í sérstaklega miklum vandræðum með að segja Kartafla og Paprika. (Kjappella og prapríka)
Ég gat ekki sagt "Frændi" en reddaði mér bara með því að segja "Fjandi". Frændur mínir voru ekkert sérstaklega ánægðir með þessa nafngift og sögðust ekkert skilja í þessu hvað barnið kallaði þá fjendur, þar sem að ég, litla prinsessan hafði auðvitað vafið þeim um fingur mér frá því að ég fæddist og snérist líf þeirra oft á tíðum um það að skemmta mér, sinna mér og gera allt sem ég bað þá um.
Oft er sagt að börn sjái hluti sem við sjáum ekki. Oftast er nú átt við dáið fólk, huldufólk eða eitthvað slíkt, en svo var ekki í mínu tilfelli. Ég sá framtíðina. Þess vegna kallaði ég þá fjendur.
Eftir því sem ég stækkaði fór dæmið að snúast við. Þeir snérust minna í kringum mig og ég meira um þá. Ég var notuð í allskonar tilrauna starfsemi, látin ná í hitt og þetta fyrir þá og látin drekka ógeðisdrykki. Þeir hræddu líftóruna úr mér með að búa til einhverja fígúru sem hét Jói Gúrka og alltaf þegar að ég var óþekk, var hótað að hringja í Jóa Gúrku.
Þegar ég fór á gelgjuna fannst þeim ekkert skemmtilegra en að espa mig upp með því að segja að ég væri með unglingaveikna og að David Beckham væri hommi.
Síðan var ég látin passa. Pakka inn jólagjöfum og síðar kaupa þær líka.
Í kvöld fór ég í matarboð til ömmu og afa í S1. Það fyrsta sem ég sá þegar að ég labbaði inn var glottandi smettið á Óskari Fjanda. Fann það á mér að það var eitthvað í gangi. Ójá.
Ég er að fara að vakna klukkan 06.00 til þess að fara að hjálpa Óskari Fjanda með eitthvað. Klukkan S E X!!!
EN. Ég er að reyna að sýna smá lit og reyna að vera svolítið Pollýönnuleg.
Þetta verður örgglega dásamlegt, vakna meðan borgin sefur og sólin er að koma upp. Nema hvað að sólin skín ekki á Íslandi nema rétt í Júlí og Reykjavík sefur aldrei.
Þar fór Pollýanna vinkona mín...

Brandari dagsins

Take a chill pill, Phil.

Komin til Íslands. Er með gamla númerið mitt eins og vanalega. 848-5313.

Þetta ferðalag var "einkað sona dáldið mis" eins og við segjum hérna í Kórsölum. Ég og Íris erum svo miklar túttur að stundum er það ekki einu sinni fyndið.
Við byrjuðum á því að vaka í sólarhring, til þess að við myndum ekki sofa yfir okkur. Samt misstum við af lestinni. Nújæja, lítið við því að gera annað en að fá sér bara morgunmat á lestarstöðinni og lesa MetroExpress og Urban.
Náðum lest númer tvö, en þá hafði geitin í miðasölunni ekki gefið okkur sæti hlið við hlið. Heldur í sitthvorum vagninum!! Ekki mikil gleði með það.
Nú eftir að hafa steinsofið af sér Fjón þá komum við til Köben. Við heimsborgararnir fórum náttúrulega bara beint að Jakka og biðja um kopp af kaffi með kremi, eins og sönnum heimsborgurum sæmir. Nærðumst á HardRock og svo rölt á strikinu.
Því næst var brunað á leiðinlegasta stað í heimi. Kastrup. Þar biðum við ekki nema í 3 korter í röð eftir að fá að tjékka okkur inn og í 20 mín eftir að komast í gegnum öryggishliðið. 15 min eftir að komast inn í vél og svo í 20 mín eftir að fá að fara í loftið.
Ég ætlaði nú aldeilis að sofa á mínu græna eyra í vélinni, en það tókst ekki betur en svo að ég var látin sitja á milli tveggja þýskra gamalmenna. Sem voru ekki að ferðast saman, þannig að þær vildu ekki skipta um sæti til að geta setið saman. Ég reyndi að gera það besta úr þessu bara, fór í hettupeysuna öfuga til að geta verið í myrkri. iPodinn á bólakaf í eyrun og skrúfað í botn. Nei, þá fóru þær að bonda. YFIR MIG! Og auðvitað á þýsku. Ok, ég gat svosem alveg náð að sofna þrátt fyrir þetta, eða svona næstum. Því um leið og ég var að svífa inní draumaheiminn þá fór önnur þeirra að pikka í mig til þess að spurja mig hvort að það væri hægt að nota evrur á íslandi. OG svo kom bara spuringaflóðið, á þýsku. Ég tala ekki þýsku.

Annars er bara búið að vera dásamlegt að vera hérna síðan að pabbi náði í mig.
Hékk niðrí vinnu hjá pabba aðeins, kíkti á Sölkuna, sem var dáldið glöð að sjá stóru systir birtast svona í dyrunum og þurfti að sýna mér Bjart, hvolpinn sinn og segja mér að hann býtti hana í hárið, eins og hún orðaði svo skemmtilega. Pabbi og Þóra buðu mér svo út að borða á "Hoddnið" og þar var sko étið á sig gat.
Skrapp svo í gærkvöldi í tvö partý, því að fólk var náttúrulega að klára próf í gær. Endaði á edrúdjammi niðrí bæ.

Í morgun kom Katla heim úr sveitinni og það er ekkert smá sem að barnið er búið að taka þroskakipp. Nánast farin að ganga, talar stanslaust og er eiginlega bara eitt stórt skemmtiatriði, svo fyndin er hún.

Annars er ég bara í einhverju chilli, endilega verið í bandi við mig. :)

Hvis du fucker med mig, så fucker jeg med dig og hele din familie

Í dag ætla ég að:

• Fara í lestina.
• Lesa og glósa Salg&Service
  
• Fara til Köben
• Rölta á Strojinu
• Éta pizzu
• Hanga á flugvelli
• Lesa og glósa ErhversÖkonomi
  
• Fara til Íslands
• Knúsa pakkið mitt á Ísl.
• Vonandi hitta Sölkuskrímslið mitt :)
• Út á lífið í kvöld.

Annars verð ég í ótrúlega góðum félagsskap á leiðinni. Sjitt það verður gaman.
Sjáumst á eftir gott fólk.

Ahh

Það er svo gaman að hlæja útaf engu.
Ég og Íris froðufelldum næstum úr hlátri útaf þessari mynd hérna, sem var tekin daginn fyrir Store Bededag. Hlóum og hlóum útaf því að okkur fannst þetta svo sjúklega fyndin mynd. Hvað er svona ógeðslega fyndið?

Vítahringur.

Ég hef komist að því sem að allar konur ættu að vita svona uppúr fermingu. En þar sem að kvennlegu genin mín komu frá pabba, þá er allt svona lengi að kikka inn.
Amma og mamma eflaust mjög glaðar að ég skuli loksins vera búin að ná þessu. Ég er ekki mjög glöð. Afskaplega leiðinlegt að ég hafi þurft að fatta þetta. En er samt þakklát fyrir þessi 19 ár sem ég þekkti ekki þennan hrotta.
Já börnin góð. Ég þvoði 5 vélar af þvotti í dag. Og núna er ég búin að fatta að það er ógeðslega leiðinlegt að þvo. Og að þvottur er endalaus. Þetta er ekkert annað en vítahringur.
En ég er ótrúlega góð í að komast upp með hluti (oft, ekki alltaf), þannig að ég ætla að komast upp með að sleppa því að þvo.

Hætta að ganga í fötum og spranga um í kartöflusekkjum?

Ég er að hugsa um að búa mér til myndasíðu. Hvar er best að geyma myndirnar sínar innan í internetinu?

Annars er ég að fara í gegnum ÖLL fötin mín. Frá yfirhöfnum og niðrí sokkapör. Það verður eitthvað heppið Afríkuþorp sem verður dressað upp í Armani og Dolce eftir nokkra mánuði.

Seinna

Skotaveikin

Í dag var ég veik. Ég var með skotaveikina. Skotaveikin er veiki sem maður fær eiginlega bara á laugardags og sunnudagsmorgnum. Skotaveikin er einskonar ælupest. Mikil vanlíðan, mikið æl, mikill hausverkur og svo aðeins meira æl.
Neyddist svo til þess að fara fram úr rúminu klukkan 21.00 í kvöld því þá byrjaði Eurovision. Og til þess að forðast að kæfa sjálfa mig í koddanum þá ákvað ég að rífa mig uppúr veikindunum og koma mér á lappir. Þessi keppni er svo mikið djók. Algjört frat. Bara enn ein ástæða fyrir fylleríi.
Hlustaði samt á rás2 með öðru. En það var bara til þess að heyra í pabba. Sorglegt ég veit, en mér finnst pabbi minn sjúklega fyndinn. Sem kynnir. En barnalandskonum finnst það ekki og heldur ekki fólkinu sem kvartaði yfir nærbuxnabrandaranum. En ég er líka með lélegan húmor. Allir vita að barnalandskonur og öryrkjarnir sem kvarta yfir nærbuxnabröndurum í þjóðarsálinni eru með góðan húmor.

HEY, WHERE ARE YOU GOING???
-Gott dæmi um það sem mér finnst fyndið

Heyrðu. Guðbjörg var svona líka hress og dældi peningum inná danska reikninginn minn.

Ég fíla Glitni.

Nokkuð ljóst að ég get aldrei farið að vinna hjá Glitni. Aldrei. Það er bara ekki fræðilegur möguleiki. Allavega ekki ef maður þarf að vera jafn glaður í símann og stelpan sem svaraði mér áðan þegar ég hringdi í Glitni.

"Glitnir, get ég aðstoðað?"
"Ha, eh já, get ég fengið samband við útibúið í Garðabæ?"
"Já, alveg sjálfsagt, en er kannski eitthvað sem ég get hjálpað þér með?"
"Ehm, ehh, já, kannski. Ég þarf að láta millifæra á mig til Danmerkur"
"ÆjjÆjj, þá get ég þvííí miiiður ekki hjálpað þér, en ég skal gefa þér samband."
"Takk"
Svo beið ég í svona eina mínútu. Þá kom sú hressa aftur í símann.
"Heyrðu, þau eru bara því miður öll upptekin"
"Amm, Okay, ehh ég hringi þá bara aftur."
"Nei nei, ég læt bara Guðbjörgu hringja í þig, hvað er númerið þitt"

Ég stamaði upp símanúmerinu mínu og er núna bara að bíða eftir að Guðbjörg hringi.
En vá, þið hefðuð átt að heyra tóninn sem gellan talaði í. Mér fannst alveg eins og hún hefði virkilega áhuga á að hjálpa mér.
Sem skeður ekki oft þegar að maður þarf að eiga við starfsfólk í banka. Það er alltaf eins og þau séu að bíða eftir að maður fari, svo þau geti farið og hengt snöruna um hálsinn á sér.
Ef að Guðbjörg er líka svona glöð ætla ég að færa alla peningana mína í Glitni. ALLA!!

Má bjóða þér í bíó?

"Vá," sagði siðprúða og löghlýðna ég, óvart upphátt og starði stórum augum á tölvuskjáinn fyrir framan mig meðan mér svelgdist á fyrsta kaffisopa morgunsins. Þetta var jafn tilfinningaþrungið og í Windows Vista auglýsingunni

Ég trúði varla mínum eigin augum þegar að ég opnaði inboxið mitt í skólanum í morgun. Þar stóð svart á hvítu "Má bjóða þér í bíó."
Hjartað tók auka slag og ég var alveg viss um að núna væri ég að fara að lenda í einhverri svakalegri sumarást. Svona Notebook ást. Að núna væri prinsinn á hvíta hestinum kominn til að bjarga mér úr prísundinni. Sópa mér af löppunum, eins og og þeir segja í Ameríkunni.
Hélt að þetta væri sá eini rétti að bjóða mér út og að nú yrði líf mitt bara dans í tunglsljósinu, gönguferðir á ströndinni og lautarferðir í Heiðmörk. Svo eftir nokkur ár, einbýlishús, barn og station.

Vaknaði upp þegar að ég opnaði djöfulsins meilið.
Fimman.is að bjóða mér að taka þátt í "laufléttum spurningaleik".

Ekki einu sinni gratis bíómiði.

Spenningur og Útgjöld.

Jájá. Allt að gerast hérna megin.
Ég er að fara að pakka lífinu ofaní kassa og flytja svo með rúmið mitt, kommóðuna og Flosa á Kollegíið. 1. júní 2007.
Ég sem sagt fékk íbúð á Kollegíinu alveg óvart eiginlega. Ætlaði ekkert að fara þangað fyrr en í haust. En það eru víst langir biðlistar og þessi íbúð var að losna þegar að ég kom og var að tjékka á þessu þannig að ég skellti mér bara á hana. Systir mín elskar mig fyrir þetta, enda búin að bíða eftir að fá herbergið mitt síðan fyrir 3 árum þegar að við fluttum í þetta hús. Þessir unglingar.
Ótrúlega spennandi.
Svo eru það tölvukaupin, en við Stjáni fórum í leiðangur í gær og sáum ýmislegt sem okkur leyst vel á. Ég frysti maccan í bili, enda held ég að það sé skynsamlegra í þessu námi sem ég er í að vera bara með PC helvíti. Ég er svo skynsöm stelpa.
Íslandsferðin á miðvikudaginn eftir viku. Það er alveg spurning um að hætta við hana. Kostar alltof mikið að fara til Íslands, þó að flugið sé næsten gratis. Og svo er ekki ókeypis að flytja að heiman og heldur ekki að kaupa tölvu.
Eins gott að Samskip borgi mér vel í sumar!!!!

Já. Þessi helgi var löng og ströng fyrir okkur námsmennina í Danmörku.
Það var byrjað á fimmtudaginn. Skellt sér í smá teiti. Átti bara að vera rólegt og ætlaði ég bara snemma heim. En annað kom nú á daginn. Skelltum okkur á varðeld þar sem var sungið og spilað á gítar eitthvað frameftir. Svo var það bærinn þar sem við Íris skelltum okkur á CrazyDaisy og enduðum á að dansa við einhvern homma langt fram eftir morgni.
Daginn eftir var maður rifinn upp á rassgatinu klukkan 12.00. Ferðinni var heitið á ströndina. Þar var legið og notið lífsins með einn kaldann. Svo var spilaður strandfótbolti. Það var erfitt, en við stelpurnar unnum strákana 5-1. Ekki slæmt það.
Þegar að fótboltinn var búinn var farið á pallinn hjá Gísla Blö og setið í sólinni með frozen margaritas á kantinum. Um kveldið var svo farið í bæinn og komið heim undir morgun.
Á laugardaginn þurfti ég nú aðeins að skreppa og hitta stórvinkonu mína, hana Beyonce. En hún var með tónleika í Álaborg. Tónleikarnir komu á óvart. Svaka flott show og bara stelpur að spila með henni. Það var töff. Hún er annars frekar heit þessi gella. Soldið mikið heit.
Eftir tónleikana var haldið á djammið í Álaborg með Írisi og vinkonum hennar. Skemmtum við okkur svona líka alveg konunglega. Herra Nílsen, Saltlagerinn og svo Cube, þar sem eftirpartíið fyrir Beyonce var. Komum heim klukkan 7 um morguninn, alveg búnar á því!
Sunnudagurinn fór í þynnku hjá flestum. Ég hafði rænu á því að halda mig við nokkra bjóra kvöldið áður og var því svona semí hress, en samt dauðþreytt eftir þessa helgi. Við Íris fórum bara á PizzaHut, belgdum okkur út af pizzu og fórum svo í roadtrip heim til Horsens.

Dáltið erfitt að vera svona námsmaður.

Tilkynning

Ég er að fara til Íslands að ná í ljótu svínaglösin mín til pabba.
Svo að fólk hafi eitthvað að drekka úr þegar að það kemur í heimsókn til okkar Flosa á Kollegíið.

Ég er að fá heilablóðfall úr stressi.

Ok fann útúr þessu. Gallabuxur, hælar og hlíralaus bolur. Hvítur. Fattaði bara þegar að ég var að fara í bolinn að ég á engann hlýralausann brjóstahaldara. Þannig að ég fór bara í appelsínugulann. Ef einhver kommentar á þetta átfit í kvöld þá mun sá hinn sami missa útlim.
Ég get heldur ekki verið full í kvöld. Það þarf að passa að bolurinn haldist uppi og svo er erfitt að vera fullur á 12 cm hælum.

Erfitt líf.

"Ég á engin föt"

Það flæðir bókstaflega útúr fataskápnum. Ég kem ekki öllum fötunum mínum þar og þess vegna eru þau útum allt herbergi. Ég er með skóskáp inní herbergi, sem er stútfullur af skóm. Ég er með sér hillu í skóskápnum inní forstofu, því það kemst ekki allt í skóskápinn minn. 10% af fötunum mínum er líka í fataskápum systra minna.
Ég fór samt í dag og verslaði fullt af fötum. Fyrir háa upphæð. Gaman.
Nú er ég komin í helgarfrí og á leiðinni á djammið. Ég á ekki eina flík til að fara í. Ekki eina!
Hvernig er þetta hægt?

Af hverju gat ég ekki fæðst með typpi? Þá væri lífið miklu auðveldara.

Málhölt

Ég hef búið erlendis síðastliðin 3 ár. Fyrst í Danmörku, svo Bandaríkjunum og svo Danmörku aftur, eftir stutt stopp á Íslandi.
Þegar að ég kom út til Danmerkur fyrst, skildi ég ekki neitt. Ekki bofs. Leyst ekkert á þetta. En ákvað samt að láta mig hafa það að sitja í skólanum og skilja ekki neitt í mánuð. Eftir það var þetta kökusneið. Nú tala ég svona nokkurn veginn reiprennandi dönsku, eða svona. Kartaflan er löngu komin í hálsinn og á sér fastann stað þar. Maður talar dönsku allan daginn í skólanum. Heyrir dönsku í útvarpinu, sjónvarpinu og út í búð. Stundum hugsar maður á dönsku, og hefur það aukist til muna núna síðustu mánuði.
Núna er maður orðinn svo danskur í sér að mér finnst alveg fullkomlega eðlilegt að það taki tvo mánuði að setja upp eina internettengingu, borða gulrótarbollur með lifrakæfu og að það sé allt lokað á sunnudögum. Aðlögunarhæfnin, sjáiði til.
Annað sem ég hef tekið eftir er að ég tala ekki sömu íslensku og fólk sem býr á Íslandi. Þetta er eiginlega ekki íslenska, bara svona kokteill. Þetta er eitthvað sem við íslensku-danirnir eigum sameiginlegt.
Hér á þessu heimili er talað um matkassa og drykkjardunka, en ekki nestisbox og vatnsbrúsa. Við fáum okkur stundum drúur og cola, voða sjaldan vínber og kók. Við erum ekki með handakrika og fætur, heldur armhholur og bein. Við spurjum ekki hvar við megum leggja bílnum okkar, heldur hvar við megum halda honum. Það er ekki talað um að einhver hafi ýkt eitthvað, heldur yfirdrifið. Það er aldrei neitt eftir af kvöldmatnum, en það er oft hellinginur tilbaka. Það koma ekki göt á sokkana okkar heldur holur. Í Horsens eru sjaldan spilaðir tölvuleikir, en ótrúlega oft tölvuspil og það er aldrei ég sem á að gera, heldur er það minn túr stundum.
Það er ekki skorað mark í fótboltaleikjunum heldur mál. Mótherjar er eitthvað sem fótboltaliðið okkar þekkir ekki, en þeir eru kunnugir mótstöndurum. Bjór þekkist ekki í danmörku, en öl er eitthvað sem við könnumst mjög vel við.
Í ameríku tók ég líka sturtu og gerði þvottinn minn.

En svo eftir að hafa verið á Íslandi í 5 daga þá stamar maður og hikstar á dönskunni. Og ég á rosalega erfitt með að skipta yfir í enskuna þessi fáu skipti sem ég þarf að tala hana.
Ótrúlegt alveg.

Best að láta vita að ég sé á lífi.
Ég er á lífi.
Ekkert að frétta.
Allt við það sama.
Gott veður.
Skóli.
Verkefni.
Brainstorming.
Nýtt spil, budget, markaðsáætlanir, herferð.
Coke Zero.
Grey's Anatomy
Nikolaj og Julie
Ísland eftir 15. daga
5 dagar í fjölskylduknúsi, kaffihúsaferðum, dinnerum og djúsi.
Frí á föstudaginn. Veit ekki afhverju. Store Bededag. Veit enginn dani afhverju það er frí, eða hversvegna þessi dagur er.
Don't care, það er frí.
Álaborg á laugardaginn.
Þarf aðeins að skreppa þangað á Beyoncé tónleika.
Verður gaman.
Djamm í Álaborg eftir tónleikana með Írisi. Gaman.
Evalúeríng í næstu viku.
Sjitt.
Mikið að gera.
The Police í Århus 1. September.
Þarf að kaupa miða á það. Vill einhver koma með?
Sækja um íbúð.
Framlengja SU
Vörka tanið.
Það er bara svo leiðinlegt að ég nenni því ekki.
Það er líka töff að vera hvítur.
Panta tíma hjá lækni.
Áður en að ég hósta upp lifrinni og gallblöðrunni.
Og komast að því hvort ég megi fá ofnæmissprautu.
Í rassinn.
Það eru rottur í hverfinu mínu.
Sá eina í gær.
Hélt þetta væri hundur.
Ógeðs.

Vá hvað þetta er leiðinlegt og óáhugavert blogg.
Sorry.
Nenni ekki að segja of margar setningar.
Er pirrípú.
Eða miss Cranky pants.

Sjáumst.