Búin að taka út syskursjokk mígrenið sem maður fær alltaf þriðja í páskum.
Viðbjóður.
En ég bara gerðí mér lítið fyrir og svaf í meira en tólf tíma svo ég er sem ný manneskja núna.

Ökuskóli tvö í kvöld.
hringið í 112 ef þið verðið ekki búin að heyra í mér fyrir klukkan hálf tíu, þá hef ég líklega dáið úr leiðindum...

MATUR

Ég eldaði áðan.
Eitthvað sem ég hélt að ég kynni alls ekki og gæti ekki.
En, ég reyndist nú hafa einhverja dulda hæfileika og mallaði eitthvað úr því sem ég fann í ísskápnum.
Þetta var svo gott að þið trúið því ekki.






Vil líka þakka Helgu fyrir frábæra nótt, þar sem að við hétum Kristín T og Eva Dögg.
Gaman að heita eitthvað "annað".
Ljótir karlmenn og fullar stelpur í sleik var það helsta sem varð á vegi okkar, en við litum bara framhjá þessu og dönsuðum fram á rauðan morgun.

Ég hef aldrei verið náttúrubarn.
Ég er svona antífjallageit og hef alltaf verið.
Alveg sama um hvað þetta fjall heitir og hvernig það varð til, ekki ætla ég uppá það.
Alveg sama hvort að Raufarhöfn sé á suðurlandi eða norðausturlandi, það er skítakuldi þar.
Hef semsagt aldrei haft neinn áhuga á náttúru, þó að maður lufsist nú í útilegur við og við, enda er það bara sjarmerandi og gaman, en mér er nokk sama hvort ég liggi á tjaldsvæðinu á Selfossi eða í Ásbyrgi, allt eins-sama tjaldið.
Ég er heldur ekki mikið fyrir að fara útí sveit.
Leiðinlegt, vond lykt og kalt.
Svipað og í Breiðholti.
Fer heldur ekki þangað.
Eftir að ég flutti erlendis hef ég lesið um Íslenska náttúru í erlendum tímaritum og útlendingar hafa sagt mér frá ýmsu um náttúruna okkar.
Stundum skammast ég mín ögn, þegar að ég veit ekki hvar Hvannadalshnjúkur er og hef ekki komið þangað. Svo verður mér alveg skítsama. Svo fæ ég gríðarlegt samviskubit yfir því að vera svona skítsama, barnið mitt á líklega aldrei eftir að koma annað heldur en Reykjavík-Garðabær, og það bara á páskum og jólum. Því ég efast nú um að ég muni nenna að búa á íslandi með barn-bara koma heim í fríum. Barnið mitt verður útlenskt.
Mun ekki vita neitt um uppruna sinn.
En það getur samt lesið blogg afa síns, sem nýtur töluverðra vinsælda samkvæmt séð og heyrt.
(Og ekki finnst honum það leiðnlegt.)

Myndarleg

Já gott fólk ég er búin að fjárfesta í þessari líka rosalegu snilldar græju.
Myndavél.
Síðan að ég fékk vélina í hendurnar í gær er ég búin að vera myndaóð.
Búin að taka myndir af nánustu ættingjum og vinum, örfáar af kettinum, 600 af kötlu og nokkrar af íþróttasíðu morgunblaðsins, lyklaborðinu á tölvunni, Bíl sem að keyrði framhjá húsinu hennar ömmu í gær og síðast en ekki síst morgunkorninu sem að Salka át í morgun.
Samtals eru þetta um milljón og tvær myndir.
Reyndar hefur aðal myndaefnið verið ég sjálf, sem er einstaklega sorglegt, þar sem að ég er með afbrigðum ekki snoppufríð og ómyndvæn manneskja.

TIL HAMNINGJU MEÐ AFMÆLIÐ PABBI MINN!!!


Hafðu það sem best.


xxx


p.s. Hvað gefur maður 37 ára unglingi í afmælisgjöf?

Skynsami froskurinn

Bauð mér í mat áðan.
Heima hjá Kötlu og Þóru.
En það var reyndar Kristín (Hekla) sem að fór í döfulls búðina og kaupaði sósulit og aðra basic hluti sem að maður þarf til að búa til pottrétt með piparosti og hrísgrjón.
Hún stóð sig eins og hetja í eldhúsinu, en hefði nú ekki náð svona langt ef að ég og Garður hefðum ekki verið henni til halds og trausts.
En okkar hlutverk var að sitja við eldhúsborðið og skera niður grænmeti.
Garður skar 5 sveppi og ég heila papriku, hálfa A-gúrku OG piparost.
Við bættum líka Íslandsmet í grænmetisskurði, innanhúss án atrenu.
Ekki slæmt.
En svona í alvöru þá langaði mig bara að þakka Kristínu (Heklu) fyrir matinn, og reyndar Þóru líka.

Um helgina var sólin komin grunsamlega hátt á loft og ég farin að hnerra - sem er vorboði.
Í morgun vaknaði ég og það var allt á kafi í snjó, hérna uppá heiðinni sem að ég bý á.
Leiðinlegt að búa svona uppá heiði.

Jébb.
Þessi vika verður líklega mjög erfið.
Þarf að keypa afmælisgjöf fyrir farmand.
Veit EKKERT hvað ég á að kaupa fyrir hann, blessaðann.
Kannski að ég bjóði honum bara í ísbíltúr?
Eða kaupi bensín á bílinn?

By the way.
Hvað þarf maður að vera gamall til að ráða sjálfur hvað er í bílnum þegar að maður er að keyra?
Hingað til þá hef ég ekki mátt ráða því sjálf hvað ég hlusta á.
Er það ekki bílstjórinn sem að ræður?
Er ég kannski bara óþarflega lin við manninn í framsætinu?
Well, kannski á hann það skilið að velja tónlist, þar sem að ég keyri eins og asni.

Eða hvað?

Blablabla.
Helgarfrí mitt byrjaði klukkan 17.00 í dag.
Endar klukkan 10.00 í fyrramálið.

Ég er svo þreytt að ég gæti sofið endalaust núna.
Ætla að skella mér í sund, tæma hugann og fara að sofa.

Af hverju langar mann alltaf að gera það sem að er bannað?
Púkinn og engillinn sitja á öxlunum á mér, tosa og toga í mig til skiptis, þannig að ég er orðin alveg lost.
En ykkur að segja, þá er ég búin að komast að niðurstöðu.
Hún er rétt-og ég verð ekki skömmuð.

Ég er alveg að verða geðveik.
Mjööög stutt í það.
En reyndar ekki mikið eftir í þessu "ástandi"

Annars er flott að frétta fyrir utan það.
Ég held ég sé að verða sundsjúk.
Ég sem hélt að ég hefði breyst í antisundista eftir að ég flutti til Danmerkur.
En, svo álpaðist ég í sund hérna eitt kvöldið og núna er ég komin í áskrift.
Búin að eignast sundvin í vinnunni og allt. (Sjá mynd)
En þetta er voða notalegt að synda smá og dorma svo í pottinum og hlusta á gömlu kallana ræða um pólitík og veðurfar.
Gamangaman.
Ætla einmitt núna að skella mér í laugina, svo til kötlu og ef að guð lofar verð ég bara komin heim fyrir klukkan 12.00 í kvöld
Hver veit?

En yndislegur dagur, finn það á mér.
Sólin skín inn um gluggana, kötturinn á þörfinni, ryk í Kórsölunum og Jolene í græjunum.
Ég á joggurum og hlírabol, með hárið í tagli, búin að krema mig alla, svo ég verði sæt.
Mjög tilgangslaus aðgerð, því ég er á leiðinni í sund, ætla að ná mér í freknur.
Ég skutlaði okkur pabba um allt í gær, sem var mjög gaman, því ég réð tónlistinni, leiðinni og allt.
Mikil völd.
Sérstaklega ef að maður er bara 18 ára.
Hefði ekki viljað gera þetta 17 ára.
En hvað ég er skynsöm stúlka.

Í gær var ég voða mikil dama.
Alveg frá því að ég vaknaði og þangað til að ég fór að sofa.
Var á hælum, með blásið og sléttað hár og með gloss.
Tilefnið var 3 ára afmælið hennar Sölku minnar Sigmarsdóttur.
Kannski ögn undarlegt afmæli - en frábært engu að síður.
Súpa af fólki, úr öllum áttum.
Mér fannst bara gaman samt að hitta alla.
Í dag verður annað afmæli, 7 ára afmæli hjá Ölmu Diljá Almarsdóttur.
Það verður ekki svona mikil súpa af allskonar fólki úr öllum áttum, þar eru aðstæður kannski aðeins öðruvísi.
En það verður líka gaman, eflaust, hef ekki hitt mikið af því fólki lengi.
Í dag ætla ég að:
Fara í sund
Smáralind að kaupa eitthvað flott handa litlu frænku
Fara í afmæli hjá litlu frænku.
Knúsa Kötlu og jafnvel Þóru - Sakna þeirra.

Katla fékk Gulu.
Það var spurning um hvort að það þyrfti endurskoða pabbamál hennar.
Því að hún var eins á litin og Ásgeir Kolbeins.
Og líka með svona dökkt hár.
Þetta fannst mér fyndið.
Því hún var heiðgul, eins og Ásgeir Kolbeins á góðum degi.
Hún Katla mín er enginn trefill, fyrst var hún gul og núna er hún búin að fara í ljós líka.
Aglaznegger væri stoltur af henni núna.

Ekkert að ske

Líf mitt snýst um 2-3 hluti þessa dagana.
Vinna-Katla
Stundum Sæta gaurinn í vinnunni líka.
Mjög nauðsynlegt að ég hugsi um hann og horfi á hann af og til þangað til að ég frétti að hann sé alveg Gay as Christmas, giftur eða bara bæði.
Svona strákar eru ekki á hverju strái, allavega ekki á mínum stráum.
Annars er allt gott að frétta.
Katla er búin að vera alger lufsa.
Með gulu og nennir ekki að drekka eða opna augun, sefur bara útí eitt.
En hún er reyndar öll að braggast núna og var voða góð í dag/kvöld þegar að stóra systir var að lummast með hana.
Ég sendi móðurbræður mína í Mission til þýskalands að kaupa myndavél handa mér.
Fæ hana um helgina, ætla að vera dugleg að taka myndir af Kötlu svo þið getið séð alla þessa fegurð og dásemd!

Katla...part two

Katla kom, sá og sigraði!
Fæddist rétt um átta leytið í morgun!
Pabbi hringdi og sagði:

"Katla er komin, 15 merkur og kafloðin"
(rím)

Ég var svolítið hrædd um að hún væri þá kannski svipuð og kisan okkar eða eitthvað slíkt, ætlaði varla að þora að taka sængina af barninu þegar að ég fór í heimsókn í hreiðrið í dag.
Sá nefninlega alveg kafloðinn koll glitta undan sænginni, en varð voða fegin þegar að ég sá að þetta var nú bara á höfðinu. En barnið er eiginlega týnt í hári. Katla Lokkaprúða. Kolbikasvart, sítt og þykkt hár.
Ég og Inga Rós fórum í smáralind og versluðum á Kötlu.
Ótrúlega grúví galla, röndóttur.
Hún verður svo mikill töffari í þeim galla, með makkann útum allt.
Og enn meira flott þegar að hún fær restina af sængurgjöfinni á morgun.
Hún verður töff.

Ég og Katla verðum góðar saman.
Finn það á mér.
Hlakka til að sjá hana, hvernig hún lítur út.
Svo fyndið, búin að þekkja Kötlu síðan í janúar og vita af henni ennþá lengur, en samt aldrei séð hana.
Ég pota oft í hana og oftast sparkar hún í mig eða gefur mér olnbogaskot í staðinn.
Læt mömmu hennar borða nammi og Katla fer á flug.
Þannig tölum við saman.
Vona að hún fari að koma til okkar.

(Þetta var skrifað korteri eftir að ég sat inní sófa með Þóru og Kötlu og potaði í bumbuna og fékk spark og olnbogaskot frá Kötlu til baka.
Sagði líka við Kötlu að nú mætti hún fara að koma til okkar.
Á meðan ég skrifaði þetta efsta, um okkur Kötlu, þá Fór vatnið.
Nú eru þau á fæðingardeildinni og ég veit ekki hvernig ég á að vera.
Ég, Salka, Sindri og kisa erum heima.
Alein.)

FISKAR 19. febrúar - 20. mars
Notaðu daginn til þess að meta eiginfjárstöðuna, hann er frábær til þess. Verslunarleiðangur kemur líka vel út. Þú ert flinkur í að meta þarfir þínar og eyðslugetu, hvort sem þú ætlar að versla fyrir vikuna eða kaupa þér tölvu.

Hmm, kannski væri vit í að hlýða, fara í smáralind og kaupa eitthvað ógeðslega flott og dýrt?

spurning.

Ég fann lækningu við ofsapirringnum og skapbrjálæðinu.
Inga Rós sótti mig í morgun og á leiðinni sagði hún mér alvega ótrúlegt slúður.
"Oh, my god" og "Sjitt, í alvöru?" var svo það helst sem að var sagt þegar að við ræddum þetta slúður, fram og til baka á Sæbrautinni í umferðarstöppu.
Þetta hélt mér góðri fram að hádegi.
Eftir hádegi átti ég svo samtal við nokkra vinnufélga, þar á meðal yfirmann minn sem að er mjög fínn maður, en við erum samt ekkert bestu vinir.
Hann sagði við mig "Kristín Alma, þú mátt nú eiga það að þú ferð aldrei í fýlu, þó þú sért greinilega með skap, þá kanntu að nota það og ferð aldrei í fýlu!"
Mér þótti vænt um að heyra þetta frá honum.
Vinnufélagarnir sem voru þarna með okkur sátu og göptu.
Svo kom ein, sem er búin að vinna með honum í hundrað ár og sagði mér að þetta væri sko þvílíkt hrós!
Þetta gladdi mig þangað til að pabbi hringdi í mig um kaffitíman og sagðist ætla að ná í mig í vinnuna, sem er auðvitað bara toppurinn á tilverunni, því að þá þurfti ég ekki að taka strætó, en ég er auðvitað of góð fyrir það drasl.

Ég er búin að setjast niður nokkrum sinnum og reyna að skrifa eitthvað jákvætt.
En það er ekki nokkur möguleiki að ég geti það.
Eftir 18 ára afmælið mitt á þriðjudaginn hef ég verið næstum jafn skapstór og pabbi.
Leyfið mér að umorða þetta.
Eftir 18 ára afmælið mitt á þriðjudaginn hef ég verið grýla.
Veit ekki hvað er að mér, en þetta er ferlegt.
Kallarnir í vinnunni vita ekki í hvorn fótinn þeir eiga að stíga og segja svo inná milli "Sjett maður, ertu á túr eða??"
Það pirrar mig bara ennþá meira að kvennfólk megi ekki svo mikið sem hafa aðrar skoðanir á hlutunum en karlarnir, þá erum við á túr!
Afsakið að ég skuli hafa skoðanir.
Úff, ég er greinilega bara alltaf á túr, því að ég hef sterkar skoðanir á flestu.
En þeir hafa nú líka reynt að vera góðir við mig, eins og einn morguninn fyrir klukkan 9 um morguninn, þegar að ég hlunkaðist yfir gólfið í leit að einhverju matarkyns, sötrandi kaffi, kom einn pólskur og sagði við mig í fúlustu alvöru:
"anyone ever told you that you walk like a princess?"
"no" sagði ég
"well, now you know, you walk like a princess, so soft and gentle"
"Thanks" minnir mig að ég hafi urrað á hann og haldið mína leið...
Svona vill maður ekki heyra þegar að maður veit sannleikann.
Nújæja.
Ampop,dikta og Hermigervill á Nasa annað kvöld.
Er að pæla í að fara.
Þó ég eigi enga vini, ég er búin að afneita þeim öllum.
Og líka, þó að ég komist ekki inn, þar sem að það er 20 ára frigging aldurstakmark!!
Ég er brjáluð, þar sem að handhafar svartakortsins fá 500 kr afslátt af miðanum, og þeir sem að geta fengið svarta kortið er ungt fólk á aldrinum 18-25 ára.
Ég er 18 ára.
Heimska drasl.
Ampop og Dikta er til dæmis það sem að heldur í mér lífinu þessa dagana, ég veit að ég get klárað daginn af því að þessir diskar bíða heima.
Ég á skilið VIP passa á þessa tónleika.
"ohh, þeir verða aftur með tónleika bráðum" var sagt við mig áðan.
En miða við heppni mína síðustu daga þá hætta þessi bönd í næstu viku og ég smitast af bíbíflú-inu sem er að ganga milli bíbía þessa dagana.

Ég er orðin persóna sem ég hata.
Ég er píslarvottarpersóna
Oj


Því miður, hef ég ekkert glaðlegt að segja, komið með eitthvað sem ég get glaðst yfir.

Afmælisþunglyndið er komið..

Ég á afmæli í dag
Ég á afmæli í dag
Ég á afmæli í daaaag
Ég á afmæli í dag.

Ég er 18 ára í dag
Ég er 18 ára í dag
Ég er 18 ára í daaaag
Ég er 18 ára í dag.


Takk fyrir mig.

Ég vil ekki verða stór.
Finnst 18 vera gamalt, ég vil vera 5 ára aftur.
Það var góður og áhyggjulaus aldur.
Ég er Pétur Pan.
Ég vil bara sofa í voffa náttfötum og leika mér aftur með Tuma minn.
Geta skriðið í fangið á mömmu og pabba þegar að einhver er vondur við mig eða mér líður illa.
Núna er það bara ábyrgð og vesen.
NEITA AÐ VERÐA FULLORÐIN!

( Sjitt, hversu þunglynd verð ég þegar að ég verð fertug, ef ég er svona núna. )

Ætla að láta einhvern bjóða mér út að borða í kvöld, hver vill gera það?

Mánudagar eru heilsuspillandi.

Mánudagar eru svo leiðinlegir að ég gæti dáið.
Og ekki skemmir þetta YNDISLEGA veður fyrir og brjáluð umferð fyrir.
Gaman að vera til.
Ég gæti bölvað öllu á mánuduögum, en geri það ekki- oftast ekki allavega.
En ég hins vegar bít fólk ef mér misbýður.
Núna til dæmis myndi ég ekki hika við að klippa hendurnar af danska fokking tannlækninum mínum.
Útaf heimsku hans þá þarf ég að fara til tannlæknis á íslandi að láta líma saman á mér tanngarðinn, það er allt á fljúgandi ferð uppí mér og ég fæ frekjuskarð á endanum.
Þetta mun kosta mig milljón held ég, sem ég á ekki.
Heimska íslenska kerfi!

Helgin var samt fín.
Ég djammaði meira að segja og þá er nú mikið sagt, fór sumsé með Ingu Rós á staffadjamm í vinnunni hjá Binna, Kai og Sveppa. Það var nú alveg nettur stemmari þarna, fyrir utan svona 30 slagsmál og hnífstungur. Annars var þetta sæmilegt, hitti fullt af fólki sem að ég hef ekki hitt lengi, meðal annars stelpa sem var með mér í 10. bekk og hætti fyrr þar vegna þess að hún var ófrísk, hún á semsagt 18 mánaða stelpu í dag og allt gengur vel hjá henni. Það fannst mér gott að heyra.
En væri maður til í þennan pakka núna? Neibb.

Í gær var ég svo viðhald.
Helga vildi ólm fá mig í bíó, komst svo að því að það var bara vegna þess að Hörður nennti ekki.
En hvað um það, ég fékk allavega að sjá hana og fara í bíó.
Við fórum á Broke back mountain.
ÚFF hvað hún er falleg.
Ég hef aldrei séð svona fallega mynd held ég, hún var kannski ekki beint svona "Frosti í mínus falleg" En meira svona "Gay falleg"
Svo þarft að koma með einhverja svona mynd. En váááá hvað við grenjuðum. Úff ég var miður mín í allt gærkvöld eftir þessa mynd, svo falleg og sorgleg, ég bara grét og grét.
Svona er þetta.

Ég var ekki lengi í paradís.
Þau komu heim aftur í kvöld.
Vatnslaus bústaður og það var greinilega ekki að gera sig.
Ég er þakklát fyrir þessa 2 tíma sem ég fékk.

Ég var annars að koma heim, Brynja Rún bauð sér í heimsókn til mín í kvöld og svo færðum við partýið útí bíl þegar að liðið kom heim. Þurftum að ræða ýmislegt og það var svo gaman.
Þetta var eiginlega yndislega gaman, aðal umræðuefnið var jú hnakkinn á borunni og fleiri góðir.
En best að smella sér í lúllið, keyrsla í fyrramálið PLÚS það að það eru 3 og hálft barn hérna, svo að ég spái því að ég vakni um 9 leytið.

Overrrr

Ohh.
ampop gaurarnir eru ekki búnir að hafa samband við mig ennþá.
God, hvað á maður að bíða lengi eiginlega?

Annars er ég þreytt.
Uppfull af Biðskyldum, háumljósum, Stefnuljósum, kúplingu, blindhæðum, gatnamótum, hringtorgum og einstefnu.
Bráðum kemur svo æfingaakstur líka.
En gaman.

Foreldrafólkið er að fara með "ungana" plús einn tökuunga í bústað um helgina.
Skylst á öllu að Þórhallur ætli með þeim. Ég ætla sko ekki með- Þetta er tvo tíma í burtu frá siðmenningunni, svo það er of langt að strjúka. Ég ætla að vera heima, passa húsið og "Ronju".
Svo ætla ég að hvílast vel, fara óboðin í mat og kaffi hjá hinum og þessum og hafa það ógeðslega gott heima hjá mér, uppí sófa og SOFA.

Ég var að koma af subway-bíó-rúnti með KarenHelgu. Þess má kannski geta að hún er einu ári yngri en ég og nýkomin með bílpróf. Sem er gaman, ég hló svo mikið af henni áðan að ég er komin með þvílíku harðsperrurnar í magan.
Ég held sveimér þá að ég sé betri að keyra en hún, en hún er samt skemmtilegri bílstjóri en ég ;)

Ég er farin að slefa á lyklaborðið úr þreytu.
Farin í lúllið góða.
bleeee

Dóni get ég verið.
Gleymdi að Óska Guðbjörgu og Skúla til hamingju með litlu prinsessuna.
Hún fæddist á Laugardagskvöldið.
Ég hlakka voða mikið til að sjá hana-Er örugglega eitt fallegasta barn Íslandssögunar. Einhversstaðar rétt á eftir mér.

Til hamingju með litla skottið kæru Guðbjörg og Skúli!

Nú, Kristín netfrænka mín er búin að nefna litla stúfinn sinn.
Hann á að heita Ísak.
Til hamingju með nafnið Ísak, litli sæti :)

Ég er um það bil að kafna úr pirring og þreytu núna.
Sem kemur nú ekki oft fyrir.
BarbaÞóra segir að ég sé lík pabba í skapinu núna. Greyið ég.
BarbaPabbi segir að ég sé leiðinleg og þreytt.
Ég á mjög bágt núna, það er allt ömurlegt. Hver kannast ekki við það.
En það er eitt sem að ég skil ekki, Af hverju fær maður aldrei bara að vera pirraður og þreyttur í friði? Þetta kemur fyrir mig svona 5 sinnum á ári og það verða allir einhvernveginn svo hissa þegar að ég tek uppá að vera brjáluð í skapinu af pirring. Allir að tuða yfir því, þó að ég segi ekki orð. En það versta er þegar að einhver segir við mann "Er maður svoldið pirrípú?" gæti misþyrmt manneskju sem að segir svona við mig þegar að ég er pirruð.
Alltaf sama sagan.
En ég er öll að koma til, líklega því að ég er lokuð inní herbergi, að drekka coke light úr tveggja lítra flösku og að hlusta á Ampop.
Mig langar að giftast öllum þeim þarna úr Ampop. Þeir hljóma svo vel. Þeir eiga svo bara að standa við rúmgaflinn og syngja mig í svefn á hverju kvöldi.
Ég vil eiga þá, það er betra en að giftast þeim.
Ætli það sé hægt að kaupa þá á e-bay eða eitthvað?

Ampop strákar mínir!
Ef þið sjáið þetta viljið þið þá vinsamlegast hafa samband við mig í síma 848-5313 og ég skal kaupa ykkur. Þið eruð svo sætir og hljómið einstaklega vel.
kv. Kristín Alma.

En annars líður mér vel.
og restinni af fólkinu hérna.
Ég keyri bara eins og brjáluð kona hérna um reykjavík og bíba á crazy ökumenn - Því ég er nefninlega svo ótrúlega klár og alls ekkert brjáluð.
Ég er farin að perrast í Guðrúnu á msn.
Sé ykkur.