Baddý og Haddý

Handywomen!

Í janúar brotnaði síminn minn aðeins. Ég var nýbúin að senda sms liggjandi uppí rúmi. Svo ætlaði ég að opna gluggan og fór með hnéið á símann, hann lá í rúminu og rúmdýnan náttúrulega gaf undan og hann brotnaði. Svona..

Jón Pétur var svo indæll að lána mér staðgengil, því ég fann/finn engan flottan síma sem mig langar í.

Svo í mars fékk Villi þessa snilldarhugmynd að líma bara símann með svona superglue. Sem ég og gerði. Fór sérferð í Harald Nyborg og valdi mér extra sterkt superglue til að það væri hægt að laga símagreyið. Síðan skundaði ég heim og púslaði símanum saman og límdi eins og enginn væri morgundagurinn. Lét símann svo liggja undir blómavasa yfir nótt. Daginn eftir var hann eins og nýr..

Ég var yfir mig ánægð með að hafa sjálf lagað síman. En það entist ekki lengi. Ég lennti á Íslandi og gat ekki opnað símann til að taka kortið úr. Hafði þá límt hann það vel saman að danska kortið mitt var fast inní honum. Okay, fór aftur í að nota símann hans Jóns Péturs og ekkert mál. (Tók hann með til Íslands því ég ætlaði að skila honum til eigandans)

Síðan í gær þá byrjaði síminn minn að vera með einhverja sambands stæla. Sem sagt, var ekkert samband á honum. Ég náttúrulega hélt að hann væri orðinn alveg ónýtur núna og eftir nokkra klukkutíma gafst ég upp á að laga hann. Þá mundi ég að ég hefði límt kortið mitt inní honum. Svo þetta er afrakstur gærkvöldsins.

Ég er því aftur farin að nota síman hans Jóns Péturs með tilheyrandi samviskubiti. Held ég verði að fara útí búð og versla síma.. :)