Dönnuð

Mér gengur alltaf betur og betur að vera dama. Ég vil meina að það sé alfarið vegna himinhás aldurs (átti 21 árs getnaðarafmæli 14. júní). Ég er farin að ganga um í kjólum og er fylgihlutajunkie. Skór eru líka eitthvað sem ég held að lífið yrði leiðinlegt án, enda segja þeir þér ekki hvort þú hafir bætt á þig með því að skerast inní bumbuna eða búa til auka rasskinnar eins og föt eiga til að gera. Passar alltaf í skóna, sama hvað.
Ég er líka voða dugleg við að mála mig, plokka, vaxa, setja á mig krem, maska, skrúbba húðina með þar til gerðum hönskum og þar fram eftir götunum. Voðalega mikil stelpa.
Það vantar bara svo mikið uppá stelpuna í mér, því ég er svoo mikil brussa og ódömuleg í hreyfingum og líkamsburði, ef maður getur sagt það svo. Það virðist bara ekki lærast að standa, sitja og ganga eins og stelpa.
Hér er ég til dæmis á sunnudagsmorgni heima hjá mér í Grundarfirði að lesa bók. Klukkan var milli 10 og 11 og ég búin að fara í sturtu, blása hárið, klæða mig í pils, mála mig og guð má vita hvað. En það er greinilega ekki nóg.
Mér finnst þetta amk ekkert mjög dömuleg stelling sem ég er í þarna. Þakka guði fyrir að ég hata nælonsokkabuxur (sem eru þunnar og þá hefðuð þið eflaust séð hvað ég át í morgunmat þann daginn) og vil bara vera í þykkum leggings. Skil núna að það er engin sérviska, það er einfaldlega til að aðrir þurfi ekki að horfa uppí óæðri endann á mér.

Ég mæli EKKI með að þið stækkið myndina!