Ekki dauð og ekki hætt..

Hef íhugað það mikið síðustu daga að hætta að blogga. Hef ekki alveg komist að niðurstöðu, en er greinilega ekki hætt alveg fyrst ég er að þrykkja inn einni færslu núna.

Ástæðan fyrir þessari færslu er aðeins ein, ég þarf að segja alheiminum, eða allavega Ömmu og hinum apakettinum sem les þetta blogg að ég var að koma heim eftir 80.min hjólatúr. Hjólaði frá Seltjarnarnesi og uppí Kórsali. Villtist smá á leiðinni og ruglaðst á Árbænum og Breiðholti. Ég er svo útlensk.
Er að íhuga að hjóla í vinnuna í fyrramálið, en ætla samt að sjá til hvernig ég verð í afturendanum þegar ég vakna.

Hamingjuóskir eru vel þegnar, enda finnst mér þetta alveg þónokkuð afrek.

Ég er annars bara að vinna á fullu í mötuneytinu í Samskip. Með Óskar frænda sem yfirmann. Hingað til hef ég sloppið alveg ótrúlega vel við rifjaboranir og aðrar pyntingar, en það er eins eðlilegt fyrir Óskar að pynta mig eins og að segja "hæ" þegar við hittumst. Þetta er alveg ótrúlega fínt, en held að ég verði voða fegin þegar að ég hætti, eftir sumarið. Ekki framtíð í mötuneytinu :)

Jæja, það er löngu komið fram yfir minn háttatíma, klukkan að verða 01.30 og tími fyrir vinnandi og hjólandi konu að fara að leggja sig..