Konulíf

Ómæ.
Vaknaði klukkan 10.30 í morgun, þykk þrátt fyrir djamm kvöldið áður. Tók til, náði í Gumma&Kristínu á lestarstöðina, fór í bakaríið í spandexinu svo allir myndu nú örugglega vera með það á hreinu að ég hefði verið búin að skokka 5 km fyrr um morguninn.
Átum, kjöftuðum, héngum í sófanum, ég var pínd, bitin, klóruð og kitluð af ástkæra (móður)bróðir mínum.
Lagði mig. Vaknaði, fór í sturtu og blés hárið fyrir matinn. Borðaði mat með 5 settum af hnífapörum og með servíettu í kjöltunni. Fór með unga í bíó, át haribo.
Nú er mér illt í maganum, með maskara, gloss, blásið og sléttað hár í mjög dýrum stígvélum, klukkan er 23.44 á laugardagskvöldi og ég er ekki búin að opna bjór. Það sem meira er þá sit ég fyrir framan tölvuna og nenni ekki einu sinni að kíkja á SMS-ið sem ég var að fá.
Líður illa.
Ég er að verða kona!!!!!!

-Bergmann