En yndislegur dagur, finn það á mér.
Sólin skín inn um gluggana, kötturinn á þörfinni, ryk í Kórsölunum og Jolene í græjunum.
Ég á joggurum og hlírabol, með hárið í tagli, búin að krema mig alla, svo ég verði sæt.
Mjög tilgangslaus aðgerð, því ég er á leiðinni í sund, ætla að ná mér í freknur.
Ég skutlaði okkur pabba um allt í gær, sem var mjög gaman, því ég réð tónlistinni, leiðinni og allt.
Mikil völd.
Sérstaklega ef að maður er bara 18 ára.
Hefði ekki viljað gera þetta 17 ára.
En hvað ég er skynsöm stúlka.

Í gær var ég voða mikil dama.
Alveg frá því að ég vaknaði og þangað til að ég fór að sofa.
Var á hælum, með blásið og sléttað hár og með gloss.
Tilefnið var 3 ára afmælið hennar Sölku minnar Sigmarsdóttur.
Kannski ögn undarlegt afmæli - en frábært engu að síður.
Súpa af fólki, úr öllum áttum.
Mér fannst bara gaman samt að hitta alla.
Í dag verður annað afmæli, 7 ára afmæli hjá Ölmu Diljá Almarsdóttur.
Það verður ekki svona mikil súpa af allskonar fólki úr öllum áttum, þar eru aðstæður kannski aðeins öðruvísi.
En það verður líka gaman, eflaust, hef ekki hitt mikið af því fólki lengi.
Í dag ætla ég að:
Fara í sund
Smáralind að kaupa eitthvað flott handa litlu frænku
Fara í afmæli hjá litlu frænku.
Knúsa Kötlu og jafnvel Þóru - Sakna þeirra.

Katla fékk Gulu.
Það var spurning um hvort að það þyrfti endurskoða pabbamál hennar.
Því að hún var eins á litin og Ásgeir Kolbeins.
Og líka með svona dökkt hár.
Þetta fannst mér fyndið.
Því hún var heiðgul, eins og Ásgeir Kolbeins á góðum degi.
Hún Katla mín er enginn trefill, fyrst var hún gul og núna er hún búin að fara í ljós líka.
Aglaznegger væri stoltur af henni núna.