Ég er farin að halda að ég sé skólabókardæmi um uppflosnunarbloggara, eða það fer allavega að líða að því.
Nú eru gestir hjá okkur hérna í Ameríkunni, heil 5 manna famelía frá kalda islandi kom hingað að kvoldi 4 ágúst, með tvær fullar ferðatöskur af harðfiski, fiskibollum í dós og fleirum íslenskum afurðum. Svo að núna eru íslenskir dagar hérna á Bass court, sem er náttúrulega bara nice.
Annars gengur allt vel bara, ég geri 10 pela á meðaltali á dag, skipti á svona 15 bleyjum á dag og er iðulega með tvö börn í fanginu. Er líka orðin mjög sterk í höndunum, en það verður maður víst að vera þegar að maður er kannski með 15 og 13 kíló á sinhvorri hendinni.
Það er alltaf sami hitinn hérna í Ameríkunni, en samt í gær kom langþráð rigning, og vá hvað það var gott, maður sá alveg mun á gróðrinum í morgun, því að það var allt orðið uppþornað, þar sem að það er ekki búið að vera rigning í svolítið langan tíma.
Á Sunnudaginn skelltum við okkur til Washington og skoðuðum hvíta húsið, minnisvarðan og svona þetta helsta sem að maður sér þegar að maður fer til DC, en Jiminn eini hitinn þarna, það var ekkert grín að vera með 4 lítil börn í kerru, greyin litlu að stikna úr hita, það hefur verið, án gríns svona 50 stiga hiti, þvi að það var alveg logn og stór svartur marmaraveggur með nöfnunum á þeim sem að dóu í stríðinu, bara pain að labba þar í gegn en samt ótrúlega flott.
Jæja, best að hætta að rugla í ykkur, og drífa sig í sund áður en að ég ferst úr hita, bæjó